Czy powinniśmy oboje dzieci...

Czy ubierać bliźniaki identycznie, czy inaczej?

Temat dotyczy oczywiście rodziców bliźniąt jednej płci, trudno wyobrazić sobie aby ktoś chciał jednakowo ubierać chłopca i dziewczynkę. Psychologowie raczej zachęcają do kompletowania odmiennej garderoby dla rodzeństwa. Według nich pomoże to otoczeniu dostrzec w dzieciach dwie odrębne osoby, o różnych temperamentach i upodobaniach. Problemem bywa jednak zazdrość, szczególnie w przypadku dziewczynek. Siostry bliźniaczki często bardzo pilnują, aby mieć wszystko dokładnie identyczne. Odmienny wygląd narzucony przez rodziców może stać się przyczyną konfliktu między dziećmi, dlatego w takim przypadku lepiej ulec ich oczekiwaniom. Za kilka lat zapewne same dojrzeją do poszukiwania własnego, odrębnego stylu.

Czy powinniśmy zapisać bliźnięta do różnych grup w przedszkolu?

Jest to temat gorąco dyskutowany przez rodziców bliźniąt. Główny argument za: dzieci będą bardziej samodzielne, nawiążą nowe, własne kontakty. I argument przeciw: niektóre bliźnięta są nie do rozdzielenia, umieszczenie ich na siłę w osobnych grupach byłyby dla nich traumatycznym przeżyciem. Do tego dochodzą względy praktyczne: tylko największe placówki mają po 2 oddziały dla dzieci w tym samym wieku, a codzienne wożenie maluchów w dwa miejsca może okazać się logistycznym koszmarem dla rodziców.

Od kiedy dzieci powinny mieć osobne pokoje?

Zasadniczo powinno być tak, jak w przypadku każdego innego rodzeństwa: w okresie, kiedy dzieci nie chodzą jeszcze do szkoły wspólny pokój dziecinny zazwyczaj nie stanowi problemu. Potem u wielu dzieci wzrasta potrzeba posiadania sfery prywatnej i własnego królestwa. Ideałem byłyby zatem osobne pokoje z chwilą debiutu w szkole, zwłaszcza gdy mamy chłopca i dziewczynkę. Jeśli warunki lokalowe nam na to nie pozwalają, spróbujmy przynajmniej wydzielić każdemu z nich prywatny kącik w pokoju. Można to zrobić za pomocą regału, kotary, albo niewysokiej ścianki z płyty gipsowej.

Jak być sprawiedliwym wobec obojga dzieci?

Klucz do sukcesu to postrzeganie dzieci jako odrębne jednostki, a nie jako „połówki jabłka”. Ważne, aby dzieci były tak traktowane nie tylko w domu, ale również w przedszkolu lub szkole, u dziadków, pod opieką niani. Oto sprawdzone sposoby:

• Konsekwentnie nazywać po imieniu. A więc nie "Czy mogłybyście nakryć stół?", lecz: "Klara, rozstaw proszę talerze, a ty, Lenka sztućce!"
• Jeśli w danej chwili dziećmi zajmuje się jedna osoba, jednocześnie może ubierać lub czesać tylko jedno z bliźniąt, drugie musi poczekać, to oczywiste. Wam jest obojętne, kto będzie ubierany najpierw, ale waszym dzieciom nie. W czasie, kiedy ty myślisz "Najpierw jedno, potem drugie", Maciek myśli: "Dlaczego dzisiaj znowu trzeci raz z kolei Filip jest pierwszy?" Dlatego pamiętajcie, aby sprawiedliwie ustalać kolejność zajmowania się dziećmi
• Każde dziecko wspierać w jego zainteresowaniach. To, że bliźnięta są w jednakowym wieku nie oznacza automatycznie, że interesuje je dokładnie to samo. Jeśli od czasu do czasu poświęcicie chwilę na spokojną rozmowę z każdym dzieckiem osobno dowiecie się, że pasją jednego jest np. pianino, a drugie marzy o karierze pływaka. Wówczas tak zorganizujcie wasz tydzień, aby znalazł się w nim czas na lekcje gry dla jednego z bliźniąt i zajęcia na basenie dla drugiego.
• Rodzice, którzy zwracają uwagę na to, aby każde dziecko traktować z uwzględnieniem jego indywidualnej osoby, z jego mocnymi i słabymi stronami, wspierają rozwój osobowości swoich bliźniąt i zapobiegają powstawaniu między dziećmi rywalizacji i konkurencji.