A mówiąc ściślej: totalnej zmianie! Dokonuje się ona w ekspresowym tempie - już od chwili powrotu z noworodkiem do domu. Wasze miejsca przestają być już tylko wasze, a wasze potrzeby schodzą na plan dalszy. Instynkt podpowiada, że trzeba się skupić na zaspokojeniu potrzeb maleństwa. Kąpiel czy wspólna kolacja może zaczekać. Ono czekać nie może. Domaga się karmienia, przewijania, kąpania, tulenia. Nie bierze pod uwagę zmęczenia, złego humoru, ani chęci pobycia tylko we dwoje. Skupia uwagę tylko na sobie.
Wasze życie będzie więc teraz podporządkowane rytmowi narzuconemu przez maluszka: nocne wstawanie, zamiast nocnego seksu, poranne karmienie, zamiast wylegiwania się w łóżku z gazetą. I ciągła obecność maleństwa, którego nie da się ?wyłączyć? w chwili zmęczenia. Nim przyzwyczaicie się do zmian, musi minąć trochę czasu.
Nie wymagajcie od siebie uśmiechu na ustach 24 godziny na dobę. Jesteście rodzicami i cieszycie się, ale nie musicie tego udowadniać światu. Dajcie sobie prawo do gorszego humoru, zmęczenia czy niewyspania. W pierwszych miesiącach poczucie, że bycie rodzicami wcale nie jest takie wspaniałe, jest naturalne. Akceptacja macierzyństwa i ojcostwa nie musi być natychmiastowa. Często rodzi się powoli, bo potrzeba czasu, by oswoić się z nową sytuacją.
Gdzie się podziała nasza swoboda?
Pojawienie się dziecka zmieni waszą organizację czasu. Okaże się, że macie go dla siebie za mało. Ty zajęta karmieniem, praniem, przewijaniem. Mąż - pracą. Wieczorem oboje padacie z nóg. Przy pospiesznie pitej herbacie rozmawiacie tylko o dziecku: ile spało, czy odbiło mu się po jedzeniu, kiedy będzie miało kolejne szczepienie. Na omówienie waszych problemów, na dzielenie się emocjami nie ma zbyt wiele czasu. Postarajcie się go wygospodarować. To możliwe. Poproście babcię, żeby została z maluszkiem. A wy wyjdźcie do kina, na romantyczną kolację. Rozmawiajcie o wszystkim... poza dzieckiem. Zapytaj, co u niego w pracy, opowiedz, co słychać u ciebie. Nie bójcie się rozmów o lękach, wątpliwościach. Macie je oboje, a rozmowa was zbliży.
Poza czasem potrzebujecie także miejsca. Przestrzeni, która choć na chwilę będzie tylko wasza, bez gryzaków, pieluszek i pluszaków na podłodze. Trudno o takie miejsce? Wcale nie. Gdy on wróci z pracy i zajmie się małym, wskocz do łazienki. Weź ze sobą ulubioną gazetę. Kąpiel w pianie, w tylko twojej łazience pozwoli ci odpocząć. Gdy zauważysz, że to on jest zmęczony, pozwól mu zniknąć na godzinę w garażu. Samotne pucowanie samochodu na pewno przywróci mężowi dobry humor.
Nie musicie rezygnować z kolacji przy świecach, wylegiwania się na kanapie czy wypadów pod namiot. By nic nie zakłócało wolnych chwil, miejsce improwizacji ("Wyskoczmy w sobotę nad morze!"), powinno zająć strategiczne planowanie ("Nie zapomnij zapakować pieluch, nad jeziorem może nie być sklepu").
Nie zamykaj się w domu ani nie zamykaj domu dla przyjaciół tylko dlatego, że macie dziecko. śpiącemu maluchowi nie będzie przeszkadzał cichutko grający jazz czy śmiechy rodziców. Wasze dziecko będzie szczęśliwe, jeśli będziecie zadowolonymi i wypoczętymi rodzicami.
Jeśli potrzebujesz godzinnych plotek z koleżanką, poproś młodego ojca, żeby wieczorem zajął się maluchem. Partner będzie ci wdzięczny, jeśli bez wyrzutów wyślesz go na kręgle z kumplami z pracy. Pamiętajcie, że maluszek nie musi zamknąć was na lata w czterech ścianach. Można aktywnie wypoczywać i bawić się razem z nim. To tylko kwestia sprawnej organizacji.
Przyjście na świat dziecka zmienia też relacje między rodzicami. Kochający się, skupieni na sobie ludzie, stają się rodzicami. I pojawiają się pytania: Czy będzie jeszcze tak, jak kiedyś? Czy będziemy kochali się tak, jak przedtem? Czy jeszcze może być romantycznie?
Dodaj artykuł do…