Gdy siły natury zawodzą, na pomoc przychodzi cesarskie cięcie. To zabieg chirurgiczny, który pozwala maluchowi przyjść na świat. Skąd pochodzi jego nazwa i co ona ma wspólnego z cesarzami? Jak wygląda cesarskie cięcie? Na te i inne pytania odpowiemy w tym artykule.



Cesarskie cięcie: historia

Cesarskie cięcie ma za sobą kilka tysięcy lat tradycji. Zabieg ten wykonywany był już w starożytnym Rzymie i właśnie z tamtego okresu pochodzi nazwa tej operacji. Wbrew temu, co podają niektóre źródła, nie ma ona nic wspólnego z Juliuszem Cezarem. Nazwa ta wywodzi się od łacińskiego słowa caedere, które oznacza „ciąć, pruć”, co było oczywiście odniesieniem do tego, co robione jest z brzuchem ciężarnej podczas zabiegu. Cesarskie cięcie wykonywano bowiem głównie na zmarłych kobietach, ponieważ zwyczaj nie pozwalał na pochowanie ciężarnej, gdy w jej łonie było dziecko.

Jak wygląda cesarskie cięcie?

Gdy nadejdzie już czas wyznaczony przez lekarza prowadzącego, w którym dziecko powinno zostać wydobyte na świat, powinnaś zgłosić się do szpitala, w którym masz umówiony zabieg. Nie powinnaś nic jeść na około 6 godzin przed planowaną operacją.

W szpitalu po raz ostatni zbada Cię lekarz ginekolog. Zostanie zmierzona Ci temperatura, ciśnienie. Następnie położna przygotuje Cię do zabiegu. Zgoli Twoje owłosienie łonowe, chyba że zrobiłaś to uprzednio już w domu.

Na sali operacyjnej założą Ci cewnik do pęcherza moczowego, by mocz nie był oddawany podczas porodu w niekontrolowany sposób oraz wenflon, przez który będą podawane leki znieczulające. Poda je anestezjolog, który będzie czuwał przy Tobie przez cały czas trwania zabiegu. Będzie to znieczulenie przewodowe i  zazwyczaj stosowane jest zewnątrzoponowe. Na czym polega i jak się je wykonuje?

Znieczulenie zewnątrzoponowe stosowane jest przy porodach od przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Polega ono na podaniu leku, który zatrzymuje przewodnictwo impulsów nerwowych przez rdzeń kręgowy. Rdzeń przebiega w środku ludzkiego kręgosłupa. Chroniony jest dwie opony: miękką i twardą. Osłaniają go one przed wszelkimi urazami mechanicznymi. Tuż przed oponę twardą wstrzykuje się lek, który powoduje, że rdzeń zostaje chwilowo „zamrożony”, przez co rodząca przestaje odczuwać ból. Zazwyczaj znieczulenie podaje się między trzecim a czwartym kręgiem odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Lekarz za pomocą specjalnej igły wprowadza do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa cewnik. Przez niego podawane są środki znieczulające – jednorazowo lub wielokrotnie.

Podczas podawania znieczulenia zewnątrzoponowego należy leżeć na boku i jednocześnie przyciągać głowę do kolan. Druga pozycja, którą można przyjąć, to siedzenie na krawędzi łóżka i pochylanie się ku przodowi, z głową skierowaną w dół.

Inny rodzaj znieczulenia podaje się, gdy cesarskie cięcie wykonywane jest w wyniku przedłużającego się porodu odbywającego się siłami natury. Rodząca jest wtedy zazwyczaj wprowadzana w pełne uśpienie, czyli poddawana narkozie.



Gdy już zostaniesz znieczulona, lekarz przystępuje do zabiegu. Tuż za Twoimi piersiami zostanie postawiony specjalny parawan, który zasłoni Ci widok na pole operacyjne. Lekarz wykona cięcie na około 2-3 centymetry nad kością łonową. Będzie miało ono około 10 centymetrów długości. Przecięta zostanie skóra, powłoki brzuszne, a wreszcie macica. Następnie dziecko zostanie wydobyte z Twojego łona. Następnie około godziny lekarzowi zajmie dokładne zszycie Twojej macicy i brzucha.

Wskazania do cesarskiego cięcia

Czasami już na samym początku ciąży wiadomo, że dziecko nie przyjdzie na świat siłami natury. Wskazaniem do tego są problemy ze wzrokiem przyszłej mamy. Należą do nich zmiany w siatkówce oka. Parcie podczas porodu wiąże się z ryzykiem wylewu i trwałego uszkodzenia siatkówki.

Cesarskie cięcie wykonywane jest również kobietom, które mają problemy z sercem lub przebyły w przeszłości zabiegi kardiologiczne, operacje macicy lub dróg rodnych. Wskazaniem są także wady budowy narządów rodnych lub wady budowy miednicy.  Przez cesarkę przychodzą także na świat duże dzieci, ważące ponad 4 kilogramy.



Ponadto cesarskie cięcie wykonuje się także wtedy, gdy doszło do wypadnięcia pępowiny, odklejania się łożyska, konfliktu serologicznego czy też niewłaściwego ułożenia dziecka.

Osobną kategorią wskazań do cesarki są problemy psychologiczne i psychiatryczne przyszłej mamy.

Cesarka na życzenie?

Kobiety z różnych względów decydują się na cesarskie cięcie nawet wtedy, gdy nie ma co do tego zabiegu żadnych wskazań. W szpitalu państwowym nie jest możliwe wybranie cesarki na życzenie. Uznaje się, że cesarka jest poważną operacją, której przeprowadzenie powinno być dyktowane konkretnymi wskazaniami. W prywatnych klinikach natomiast nie ma problemu z ustaleniem cesarskiego cięcia na życzenie. Jego koszt waha się od 6 do nawet 20 tysięcy złotych. Zanim zdecydujesz się na ofertę konkretnego szpitala, sprawdź jakie procedury obowiązują, gdy np. zaistnieje jakikolwiek problem związany chociażby ze zdrowiem noworodka. Nie bez znaczenia jest też sposób postępowania w przypadku powikłań podczas porodu.

Cesarskie cięcie: film

Wiele przyszłych mam chce zobaczyć na własne oczy, jak przebiega zabieg cesarskiego cięcia. Nawet najdokładniejszy opis słowny nie zastąpi obrazu, dlatego zachęcamy do obejrzenia poniższego nagrania: