Poród drogą cięcia cesarskiego

Cięcie cesarskie należy obecnie do najbardziej rozpowszechnionych procedur w położnictwie. Szacuje się, że w Polsce około 40% ciąż kończy się cięciem cesarskim, a więc czeka to co 3 ciężarną. Niestety wiedza pacjentek na temat cesarki cesarki nadal jest na stosunkowo niskim poziomie, gdyż większość kobiet wolałaby zakończyć swoją ciążę w taki właśnie sposób. Cięcie cesarskie (cc) jest operacją, a nie zabiegiem. Niesie ze sobą często ogromne powikłania po cesarce, nie tylko dla matki, ale również dla dziecka. Porównując korzyści wynikające z porodu siłami natury i cc w ciąży fizjologicznej (naturalnej, bez powikłań), te pierwsze są o wiele większe. Oczywiście w niektórych przypadkach cc jest niezbędne, aby w bezpieczny sposób zakończyć ciążę.



Powikłania po cesarce

Najczęstsze powikłania po cesarce oraz problemy wynikające z porodu drogą cięcia cesarskiego przedstawiono poniżej.

Krwawienie po cesarce

Krwawienie po cesarce zdarza się o wiele częściej niż po porodzie siłami natury. Może ono wynikać z pozostającego fragmentu łożyska w macicy. Wciąż zdarzają się takie sytuacje, mimo tego, że w trakcie tej operacji następuje obowiązkowe wyłyżeczkowanie macicy po wydobyciu łożyska. Źródłem krwawienia może być również naczynie krwionośne uszkodzone w trakcie operacji. Na krwawienie (lub krwotok) najbardziej narażone są pacjentki w 1 dobie po operacji. Postępowanie zależy od nasilenia krwawienia oraz od dodatkowych objawów pacjentki. Niejednokrotnie konieczna jest kolejna operacja w celu ustalenia przyczyny krwawienia oraz jej wyeliminowania. Dlatego w połogu (okresie poporodowym) u kobiet po cc powinna następować częstsza kontrola krwawienia z macicy. Pamiętaj również, że jeśli jesteś po cc i niepokoi Cię duża ilość krwi wydobywająca się z dróg rodnych, koniecznie powiadom o tym personel medyczny.

Brak pokarmu po cesarce

Problemy z karmieniem piersią są najpowszechniejszym problemem kobiet w okresie połogu. Oczywiście mogą się one pojawić po porodzie siłami natury, ale ich częstość znacznie wzrasta po cc. Głównym mankamentem cesarskiego cięcia jest opóźnienie pierwszego karmienia. Związane jest to z ogromną ilością procedur, które należy wykonać po tej operacji. Jednakże wraz z coraz większą popularyzacją wiedzy na temat karmienia piersią, problem ten w bardziej nowoczesnych szpitalach maleje. Wczesne rozpoczęcie karmienia pozwala na uruchomienie odruchów koordynujących laktację, a tym samym jej właściwe rozpoczęcie i dalszą kontynuację.

Po cesarce kobiety dysponują również mniejszą ilością pokarmu niż po porodzie siłami natury. Dlatego konieczne jest częste przystawianie dziecka do piersi, gdyż ssanie pobudza wytwarzanie mleka. Problemem wpływającym także na karmienie w „0” dobie po cc (0 doba „naliczana” jest od momentu zakończenia operacji do 24h) jest mała aktywność dziecka. Noworodki niechętnie ssą, potrzebują dodatkowych bodźców, aby nie zasnąć na piersi. Dlatego nie zaniedbuj w tym czasie karmienia i koniecznie stymuluj swojego maluszka.

Obkurczanie macicy po cesarce

Macica po porodzie drogą cesarskiego cięcia obkurcza się gorzej niż po porodzie siłami natury. Dzieje się tak, ze względu na częste problemy z karmieniem piersią po cesarce oraz z niewstawaniem z łóżka.

Karmienie piersią wpływa pozytywnie na obkurczanie się macicy. Podczas drażnienia przez dziecko brodawki sutkowej następuje naturalne wydzielanie oksytocyny przez przysadkę mózgową. Oksytocyna jest podstawowym hormonem wpływającym na skurcze macicy. Większość kobiet w połogu odczuwa tzw. „połogowe skurcze macicy” właśnie podczas karmienia noworodka. Niestety noworodki po cc są niejednokrotnie mniej aktywne niż te po porodzie naturalnym. Dodatkowo następuje opóźnienie pierwszego karmienia przez procedury, które należy wykonać po tej operacji. W rezultacie następuje mniejsze wydzielanie oksytocyny, co niekorzystnie wpływa na obkurczanie się macicy.

Drugim problemem jest wstawanie z łóżka i chodzenie (spacerowanie) po cc. Pacjentki w większości są bardzo zmęczone, a wstawanie jest dla nich bolesne ze względu na ranę po cięciu. Jednakże chodzenie również korzystnie wpływa na obkurczanie się macicy, gdyż powoduje szybsze usuwanie odchodów połogowych (terminem tym określa się krwawienie z pochwy). Dlatego będąc już na oddziale położniczym warto chociaż 2 razy dziennie po 15 min przejść się po korytarzu, aby wspomóc zwijanie się macicy do jej wielkości sprzed ciąży.



Zrosty po cesarce

Zrosty po cesarce i po każdej operacji brzusznej są zjawiskiem powszechnym. Są to „nieprawidłowe” połączenia, które wytwarza nasz organizm w trakcie procesu gojenia. Żadne działania profilaktyczne nie redukują powstania zrostów w 100%, więc nigdy nie da się ich do końca uniknąć. Prewencyjnie (ale zazwyczaj nie po pierwszym cięciu cesarskim) stosuje się żele. Jednakże jeśli masz możliwość porodu siłami natury (tzn. nie istnieją żadne przeciwwskazania) jest to najlepszym środkiem zapobiegawczym.

Pozostałe komplikacje po cesarce

Do pozostałych powikłań po cesarce można zaliczyć:

  • Uszkodzenie pęcherza moczowego i/lub moczowodu/ów
  • Powikłania anestezjologiczne (czyli te związane z zastosowaniem znieczulenia)
  • Zapalenie błony śluzowej macicy
  • Zakażenie układu moczowego
  • Zakażenie rany po cięciu cesarskim
  • Niedokrwistość
  • Niedrożność jelit
  • Śmierć

Istnieje wiele powikłań po cięciu cesarskim, które znacznie obniżają poporodowy komfort kobiet. Jednym z tych powikłań jest również ból. Daje on o sobie znać przy każdej czynności, którą chcesz wykonać w połogu, a leki przeciwbólowe nie zawsze pomagają. Dlatego warto się zastanowić nad zasadnością cięcia cesarskiego w przypadkach, kiedy poród siłami natury nie jest przeciwwskazany. Dzięki temu możesz uniknąć powyższych powikłań lub komplikacji po cesarce i zapewnić sobie lepszy start na przyszłą ciążę.