co z dziecinstwem?

Czesc,

Wlasnie czytam artykul o edukacji dzieci i ich utraconym dziecinstwie

Dzis czytalam posta o mowieniu do dziecka w 2 jezykach – ojczystym i obcym. Dodatkowo, wciaz odpowiadam na pytania, kiedy zaczne Mlodego uczyc angielskiego. Uparcie odpowiadam, ze wtedy, gdy sam mnie o to poprosi i widze zawiedzione twarze. Nawet uslyszalam, ze im szybciej, tym lepiej. Wiem, ze osoby mnie pytajace chca jak najlepiej i ja tego w zaden sposob nie neguje. Ale on przeciez jeszcze po polsku nie mowi!

Jestem przerazona. Dzieci biegaja z jednych zajec na drugie. Zaczynaja coraz wczesniej. Juz nawet roczniaki biegaja to na muzyke, to na basen, to znow na inne zajecia. Nie twierdze, ze te zajecia nie daja nic dobrego. One sa fajne, jesli dziecku sie podobaja i sa serwowane w rozsadnej ilosci. Przeraza mnie gorliwosc rodzicow w zapewnianiu dzieciom tych zajec w ilosciach hurtowych.

Przeciez niektore dzieci nie maja czasu na spontaniczna, radosna zabawe.

Moje pytanie brzmi, czy nie przeraza Was ten wyscig, do udzialu w ktorym ustawiamy nasze dzieci? Zeby szybciej opanowaly jezyk, plywanie, czytanie, pisanie. Zeby przedszkole bylo bardziej edukacyjne, najlepiej anglojezyczne i Montessori (bez zabawek).

Czas i tak szybko plynie, dziecinstwo sie nie wroci. Mysle sobie i mysle, i ja chce, zeby moje dziecko mialo radosne dziecinstwo, zeby nauczylo sie cieszyc chwila, zeby mialo czas, zeby zachwycic sie tecza, zebym miala czas z nim porozmawiac zamiast wozic z zajec na zajecia.

Czekam na Wasze wypowiedzi. Moje dylematy pojawily sie w stezeniu zmuszajacym mnie do zamieszczenia ich tutaj po lekturze wyzej wymienionego artykulu.

Pozdrawiam,
Ag

25 odpowiedzi na pytanie: co z dziecinstwem?

olasz Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

ja się z Tobą w pełni zgadzam… Akurat nie mam żadnych nacisków (nawet pytań) ze strony otoczenia, kiedy to moje dziecię zacznie uczyć się obcego języka, czy cóś i uważam, że ten wyścig, to coś bardzo negatywnego…
Dziecko może zatracić swoją tożsamość – jest cały czas na wysokich obrotach i stresuje sie, czy aby zadowala ambitnych rodziców…
Ja jestem na nie, choć nie mówię, że będę dziecko izolować np. w przedszkolu od edukacji 🙂 Po prostu dopóki Dominika nie będzie sama chciała czegoś spróbować, nie będę jej namawiać, a jedynie proponować…

Ola i Dominika ur. 8.12.2002 r.

ahjp Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

moje dziewczynki od poczatku zyja z jezykiem polskim i niemieckim, chodzimy na basen bo to lubia czy na grupe zabaw , mysle ze im nic nie odbieram. Ale fakt sa panstwa ze czterolatki juz ida do szkoly, nie wyobrazam sobie zeby moja corka musiala sie juz tak naprawde uczyc…. sama z siebie zaczela pisac (4 slowa) to jej w tym pomagam jak ona chce, ale ogolnie taki wyscig mnie przeraza. Na codzien nie ma kontaktu z takimi “wyscigowymi” 😉 rodzicami, wrecz przeciwnie , raczej kazdy patrzy na luzie na swoje dziecko i daje mu czas na to co dziecko chce.

Agnieszka

Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Swiete slowa, zachecic, zaproponowac, ale nie posylac dopoki samo nie zechce. Zgadzam sie z Toba calkowicie. Moje dziecko nie bedzie zaspokojalo moich niespelnionych ambicji.
Mysle, ze pokazujac mu swiat sam zechce go poznawac i sie uczyc. Mam nadzieje, ze znajdzie swoje miejsce, swoja pasje, ze bedzie zyl szczesliwie bez obciazenia, ze ma mnie zadowolic, zebym ja byla z niego dumna.

To rodzicielstwo to bardzo odpowiedzialna, ale i fascynujaca sprawa. Niesamowite jest pokazywanie takiej Swiezynce, co jeszcze niewiele widziala, swiata, tego jaki jest piekny, uczenia jak sie turlac, jaki ciekawy jest swiat widziany do gory nogami. Moze to proste i banalne rzeczy, ale uczac tego moje dziecko smiejemy sie do lez prawie i cieszy nas to bardzo. No i wtedy jestesmy dla siebie, choc przez chwile, nic mnie i jego nie goni.

Pozdrawiam,
Ag

pikpok Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Ja na szczęście jestem trochę na uboczu… pozatym nie stać mnie na tresowanie swojego dziecka w rozlicznych przeznaczonych do tego katorżniach.

Stawiam na inne wartości, daję swojemu dziecku maksymalne poczucie bezpieczeństwa, miłości i troski. Ucze go świata w tempie jakie Olo sam sobie ustala. Na razie wychodzi to nam wszystkim na dobre 🙂 Wyścig szczurów… hmm, najchętniej oszczędziłabym go swojemu dziecki przez całe życie…

Mam zamiar wychowac człowieka wierzącego we własne możliwości, wysoko ceniącego siebie, spokojnego, szczęśliwego.

Chciałabym, żeby dokonał czegoś samodzielnie a nie był trybikiem w machnie.

Pokarzę mu świat, otworzę przed nim każdą drogę, którą będzie chciał poznać, ale nie będe go nigdzie popychać, do niczego zmuszać, porównywać i stawiać wygórowanych żądań.

To czego powinien się nauczyć do czwartego, piątego roku życia nauczy się od rodziców…

Aga i Olo 11.01.2002

[Zobacz stronę]
inti Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

z jednej strony się zgadzam, a z jednej nie.
bardzo będę się starać, żeby moje dziecko w życiu było przede wszystkim szczęśliwe.
ale pogląd na temat nieuczestniczenia w wyścigu szczurów ma zawsze dwie strony – z jednej chcelibyśmy, żeby nasze dzieci miały czas na zabawę, były beztroskie, swobodne i nieograniczone natłokiem zajęć i wchłanianej wiedzy.
ale z drugiej, każda mama chciałaby, żeby jej dziecko było przygotowane do życia jak najlepiej można. i tu już niestety pojawiają się nad drodze i lekcje obcego języka i inne zajęcia dodatkowe.
uważam, że w dzisiejszym świecie trzeba niestety ciągle nadążać. tylko cała sztuka polega na tym, żeby znaleźć złoty środek – żeby zajęcia, w których dziecko uczestniczy, były dla niego formą interesującej zabawy i żeby nie było obciażone powyżej swoich możliwości. nie wchodzą w ieć w baszym przypadku w grę zajęcia dodatkowe po południu, ale dopuszczam np angielski w przedszkolu.
nie widzę nic złego w zajęciach ruchowych, bo jesteśmy niestety dość leniwym pokoleniem a nasze dzieci mają szansę na wszelkie możliwe wady kręgosłupa, wzroku i itp. tylko nie wyczynowo, a rekreacyjnie.
ostatnio temat u nas w domu wraca, bo co prawda JUlka ma jeszcze trochę czasu, ale dużo znajomych dzieci jest w weieku przedszkolnym i szkolnym i ciagle pojawiają się takie dylematy…..

sylwia i JUlka 20.01.2003

inti Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

z jednej strony się zgadzam, a z jednej nie.
bardzo będę się starać, żeby moje dziecko w życiu było przede wszystkim szczęśliwe.
ale pogląd na temat nieuczestniczenia w wyścigu szczurów ma zawsze dwie strony – z jednej chcelibyśmy, żeby nasze dzieci miały czas na zabawę, były beztroskie, swobodne i nieograniczone natłokiem zajęć i wchłanianej wiedzy.
ale z drugiej, każda mama chciałaby, żeby jej dziecko było przygotowane do życia jak najlepiej można. i tu już niestety pojawiają się nad drodze i lekcje obcego języka i inne zajęcia dodatkowe.
uważam, że w dzisiejszym świecie trzeba niestety ciągle nadążać. tylko cała sztuka polega na tym, żeby znaleźć złoty środek – żeby zajęcia, w których dziecko uczestniczy, były dla niego formą interesującej zabawy i żeby nie było obciażone powyżej swoich możliwości. nie wchodzą w ieć w baszym przypadku w grę zajęcia dodatkowe po południu, ale dopuszczam np angielski w przedszkolu.
nie widzę nic złego w zajęciach ruchowych, bo jesteśmy niestety dość leniwym pokoleniem a nasze dzieci mają szansę na wszelkie możliwe wady kręgosłupa, wzroku i itp. tylko nie wyczynowo, a rekreacyjnie.
ostatnio temat u nas w domu wraca, bo co prawda JUlka ma jeszcze trochę czasu, ale dużo znajomych dzieci jest w weieku przedszkolnym i szkolnym i ciagle pojawiają się takie dylematy…..

sylwia i JUlka 20.01.2003

kiuik Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

wydaje mi sie ze tak jak wielu dziedzinach tu tez potrzebna jest rownowaga…
osobiscie nie podoba mi sie wyscig szczurow w coraz mlodszym wieku – uczenie dzieci ktore jeszcze nie umieja chodzic pisania (tak tak..) czy angielskiego (nie mowie o rodzinach dwujezycznych), posylanie dziecka na coraz to nowe zajecia i wypelnianie mu szczelnie grafiku tugodniowego…trzeba miec czas na przyjrzenie sie mrowkom, laskotki lub patrzenie w niebo lub tez nicnierobienie…
ale…no wlasnie zajecia dodatkowe nie sa niczym zlym jesli sie je stosuje w rozsadnych dawkach i ilosciach stosownie do wieku i mozliwosci dziecka…wlasciwie wszyscy pewnie (i ci ktorzy maja dzieci przy sobie przez pierwsze 6 lat i ci ktorych dzieci po przedszkolu jada na baseny i inne zajecia) sie z tym zgodza tylko dla kazdego pewno kryteria beda troche inne…
np nie widze nic zlego w przedszkolach montesori ktore wcale nie sa miejscem gdzie nie ma zabawek…nie stac mnie na takie przedszkole i pewno dlatego jas bedzie chodzil do zwyklego (bo chcialabym zeby chodzil)…na angielski na pewno nie posle go w wieku 3 lat..choc na basen chcialabym zeby chodzil jak najwczesniej..WYDAJE MI SIE ze mysle rozsadnie..i tak mialam duzo szczescia bo moglam byc z dzieckiem rok w domu (a bede pewno dluzej) mysle ze to jest najlepsza inwestycja…

tak naprawde mysle ze w duzej ilosci przypadkow ta dodatkowa edukacja (a co za tym idzie ladowanie ogromnej masy pieniedzy) sa skutecznym uspokajaniem wlasnego sumienia, ze wprawdzie nie ma sie dla dziecka zbyt duzej ilosci czasu (a kto go dzis ma w tym szalonym swiecie) ale funduje mu sie wszystko co najlepsze…i to jest baaardzo smutne 🙁

kiuiczycaZjasiemUboku(21.02)

Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Hej,

Dziekuje, ze piszecie, dzieki za Wasze spostrzezenia.

Kiuik, rownowaga to jest to slowo 🙂 I podpisuje sie pod ostatnim akapitem Twojej wypowiedzi calkowicie. Z reszta sie niekoniecznie zgadzam.

Podstawa to miec czas na spontaniczna zabawe z Dzieckiem, miec czas odpowiadac na pytania itd.

Planuje Mlodemu zapewnic duzo ruchu, ale nie metoda z tenisa na basen, tylko cala rodzina na rowerach po lesie, albo w gory itd. A jesli basen, bo plywac musi, to inne zajecia ograniczone, zeby nie zameczyc.

Zabawki w przedszkolu to dla mnie misie, lalki, a takich w przedszkolu Montessori nie uswiadczysz.

Chodzi mi nie o wychowanie istoty delikatnej wychuchanej w izolowanym, bo niedostepnym dla wiekszosci z uwagi na cene przedszkolu i/lub szkole tylko normalnego czlowieka. Nie chce tworzyc mojemu dziecku szklarni. On i tak jest wyjatkowy, ale ma zyc wsrod ludzi i z ludzmi. I miec normalne dziecinstwo z lazeniem po drzewach i wchodzeniem w kaluze… :-))))

Moje Dziecko nie jest dla mnie inwestycja. Inwestycja zaklada zwrot wlozonych srodkow. Jesli cos daje Mlodemu, nie oczekuje zwrotu w przyszlosci. Uzylas tego slowa, a przeciez milosc dana dziecku tez nie jest inwestycja.

Czy w dzisiejszych czasach mozna po prostu kochac dziecko, spedzac z nim czas bez wyrzutow, ze sie go na sile nie edukuje itd. Ze daje sie mu swoj czas, siebie bez oczekiwania, ze dziecko kiedys tam spelni jakies tam nasze oczekiwania? Daje sie, a nie poswieca.

To nie jest najazd na nikogo – moje przemyslenia jedynie. Bardzo mnie interesuja Wasze opinie.

pluto Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Ja sobie tak myślę, że niektórzy rodzice zapewniają dziecku dużo zajęć, chyba po to żeby się nimi nie zajmować…….angileski, basen, gra na fortepianie ok, ale w rozsądnych ilościach…………….czasem lepiej póść z dzieckiem na spacer, rower niż dziesiąty raz w tygodniu na fortepian…………

Julka i prawie 18 miesięczny Karolek

kiuik Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

nie uznalam twojej odpowiedzi jako najazd – wrecz przeciwnie i chyba ty tez niepotrzebnie sie “kajasz” 🙂 bo mam wrazenie ze myslimy wlasciwie tak samo (czytajac twoja odpowiedz) 🙂
co do przedszkola m to nie bede sie klocic – odpowiem jak sie czegos dowiem (mam znajomych ktorzy je prowadza i sa b normalnymi ludzmi kochajacymi dzieci i poswiecajacymi im b duzo czasu..nie wydaje mi sie ze w ich przedszkolu wlasnie tego typu zabrakloby np normalnych zabaw) mam wrazenie ze nie musialabym sie bac braku misia czy lali ..ale zostawiam temat…
jesli chodzi o nieszczesna inwestycje – zle mnie zrozumialas – nie traktuje dziecka jako inwestycji w sensie – wkladam – za jakis czas chce wyjac…. jestem daleka od stwierdzen ze milosc dana dziecku wraca potem na starosc do rodzica – mysle ze to co dzieci od nas dostana oddadza potem swoim dzieciom – to ta kolejnosc… moze powinnam uzyc slowa “dar” przeciez milosc dana dziecku kiedys zaprocentuje prawda? dla niego nie dla mnie… ale uzylam tego slowa umownie odnosnie innych “inwestycji” (nowych kursow czy zajec) wlasnie dlatego ze nie da sie ich z miloscia i czasem porownac…to mialo zabrzmiec troche gorzko-zartobliwie w tym odniesieniu…

kiuiczycaZjasiemUboku(21.02)

lea Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Nie czytałam całego wątku… ale popieram Twoją refleksję… Uczę w gimnazjum, kiedyś w podstawówce – i szczególnie tam widziałam dzieci, które od razyu po szkole pędziły do szkoły muzycznej, potem na judo, potem na angielski. Innego dnia znowu judo i zajęcia plastyczne, w domu po 20 – tej, następnego dnia do szkoły na 8. rano… Zdecydowanie zajęcia te były wynikiem ambicji rodziców – znam wielu z nich…
Takie dziecko nie tylko traci radość dzieciństwa… bardzo często ma problemy w szkole, jest przemęczone, traci kontakt z “normalnymi” rówieśnikami i mimo wkładanego wysiłku nie umie podołać wszystkiemu, widzi, że coś jest nie tak, bo przecież się stara… w efekcjie już w niczym nie jest “dobre”, nie rozwija się tak, jak by mogło, gdyby dano mu szansę we własnym tempie… tak to jest, kiedy chce się na siłę złapać kilka srok za ogon…

Lea i Mateuszek (14.03.03)

gosiar Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

i dlatego właśnie przeraża mnie to miasto
chciałabym jak najdłużej utrzymać jego życie na wolnych obrotach a nie w “wyścigu szczurów”
co nie znaczy że nie chce go nieczego nauczyć

czasmi dla zabawy czytam mu bajki po angielsku lub niemiecku :):):) (bo takie akurat mam) i mam z tego niezły ubaw ale cały czas mam wrażenie że jakby mógł to by mi powiedział “Matka, wyluzuj:)”

a tak na serio na razie cieszy mnie to że mówi “mama” dada, gu, itp.

dziś spotkałąm się z nianiami dzieci mioch koleżanek i powiedziały mi że moja niania jako jedyna pozwala się Michałkowi brudzić w piaskownicy (błotko) tłumacząc “Pani Małgosia powiedziała że Michał ma być szczęśliwy a nie czysty”:):):) Póki co jesteśmy na tym etapie:)

Gosia i Michałek 15 msc

pikpok Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Ale fajna niania 🙂 Gdzieś ty ją znalazła, toż to skarb 🙂

Aga i Olo 11.01.2002

[Zobacz stronę]
gosiar Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Ja ją kiedyś ozłocę, bo jest dla Michłka jak prawdziwa babcia!

..a znalazłam ją poprostu z ogłoszenia…

Gosia i Michałek 15 msc

kiuik Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

b mi sie podoba ze dziecko ma byc szczesliwe a nie czyste ;))))
pilnuj niani bo to skarb 🙂

kiuiczycaZjasiemUboku(21.02)

Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

To podobnie myslimy 🙂 Zgadzam sie, ze dziecko ma byc szczesliwe a nie czyste.

Mam wsrod znajomych dalekich dziewczyne wychowywana przez babcie (kochana osobe), ale zabraniala jej chodzic do piaskownicy, bo sie pobrudzi, z dziecmi bawic, bo sie zarazi itd. W efekcie jak przejela jej wychowanie matka, to sila ja do piaskownicy wrzucala, bo ta kolezanka bala sie pobrudzic. Na szczescie, udalo sie zniwelowac wplyw babci 🙂

Milego dnia,
Ag

Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Czyli sie zgadzamy 🙂

kiuik Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

mi sie tak wydawalo od poczatku 🙂

kiuiczycaZjasiemUboku(21.02)

Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

hihihi moja niania też tak mówi 🙂 A pralka pracuje na najwyższych obrotach praktycznie codziennie :-)))))))

Kaśka z Natusią (22 miesiące 🙂

gosiar Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

HIHI
wyobraź sobie że Michał jada bez śliniaków:))) bo ich nie lubi
no czasmi jak nie zauwazy to mu zakładam śliniak i jakoś nie protestuje
przynajmniej 3-4 kompletów ubrań zmieniam w ciągu dnia:)

Gosia i Michałek 15 msc

Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

A Tymek sie na pieluche uparl i nawet sam ja zaklada, ale juz dawno nie wystarcza, wiec wiele fraczkow pilo sok i jadlo rozne rzeczy 😉

Goska, Ty w domu dzis? Daj znac, czy zdjecia doszly.

ahjp Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

a moj maz sie dziwi ze nasze dzieci co chwile czyst eciuchy potrzebuja, a prakla 5 razy dziennie chodzi 😉

ja mialam angielski w przedszkolu- do szkoly sredniej nic w glowie nie zostalo
jak mialam 4czy 5lat poslali mnie do ogniska plastycznego
a jak mialam 7 na tance
ja to chcialam i lubilam, jednak jak po ukonczeniu szkoly czulam sie wyzowlona, nie musialam latac co chwile gdzies …. bylam wolna. Teraz nie mam czasu na przyjemnoscichoc pewnie tez gdzies bym znalazla tance dla starszych pan 😉 – do tego mnie ciagnie i tego mi brak

gosiar Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Nie ma tak dobrze, tylko wczoraj się urlopowałam a dziś mozolnie analizuję to co działo się u mnie w firmie w ostatnim czasie.
Ale naprawdę potrzebna mi była “chwila” oddechu i dystansu do pracy, nawet jeśli to był tylko jeden dzień urlopu:)
Cały dzień dziś przeżywam jak to wczoraj było fajnie – przypomniałam sobie te piękne chwile gdy całe dnie spędzałam tylko sama z Michałkiem.

Gosia i Michałek 15 msc

gosiar Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

Nie ma tak dobrze, tylko wczoraj się urlopowałam a dziś mozolnie analizuję to co działo się u mnie w firmie w ostatnim czasie.
Ale naprawdę potrzebna mi była “chwila” oddechu i dystansu do pracy, nawet jeśli to był tylko jeden dzień urlopu:)
Cały dzień dziś przeżywam jak to wczoraj było fajnie – przypomniałam sobie te piękne chwile gdy całe dnie spędzałam tylko sama z Michałkiem.

Gosia i Michałek 15 msc

olenka-p Dodane ponad rok temu,

Re: co z dziecinstwem?

wyścig szczurów, realizacja niespełnionych ambicji rodziców, zastępowanie wspólnej rozmowy i zabawy wszelkimi możliwymi zajęciami i stawianie dziecku zbyt wysokich wymagań – to oczywiście paranoja. no i oczywiście nie należy dziecka do niczego zmuszać. ale… nie jest to wszystko takie proste. żeby dziecko czymś się zainteresowało musi choć raz się z tym zetknąć. mój brat ma teraz 13 lat i wielu rzeczy w życiu nie zrobiłby gdybym go usilnie nie namawiała i nie stosowała małych podstępów – np. udało mi się go wyciągnąć w góry chociaż na początku “nie wykazał entuzjazmu”. powinnyście go zobaczyć kiedy z wypiekami opowiadał rodzicom o zdobytych szczytach! oczywiście nie zawlokłam go tam siłą wierzgającego i krzyczącego 😉 – on po prostu należy do tych mniej śmiałych dzieci, które trzeba mocniej zmotywować i ośmielić, żeby spróbowały nieznanego. a przecież warto poznawać różne aspekty życia i w ten sposób szukać swojego miejsca na świecie, prawda?
oczywiście nasze dzieci są jeszcze za małe na “szukanie miejsca na świecie” ;-)))
generalnie myślę, że warto dzieci stymulować (ależ to madrze brzmi, hihi), przyglądać im się i podsycać ich zainteresowania, zachęcać a nie hamować jeśli coś robią, nawet jeśli nie robią tego perfekcyjnie, no i pokazywać im możliwie najwięcej, żeby miały w czym wybierać – tym sposobem dojdą do wszystkiego w odpowiednim czasie. tutaj też posłużę się przykładem mojego brata, który wprawdzie do gór początkowo się nie palił, ale za to już we wczesnym dzieciństwie pociągało go słowo pisane i jako czterolatek uwielbiał przeglądać encyklopedię (chociaż unieść jej jeszcze nie potrafił ;-)). znał już wtedy mniej-więcej literki, ale nie wiedział, w który tomie szukać której, więc zrobiłam mu ściągę: wypisałam cały alfabet i klamrami spięłam grupy liter z każdego tomu. był strasznie dumny kiedy sam znajdował dopowiedni tom – dostał wędkę i sam złowił rybkę 😉
nie żebym się chwaliła, ale to właśnie rozumiem przez stymulowanie i zachęcanie.

olenka & adaś (23.12.02)

Znasz odpowiedź na pytanie: co z dziecinstwem??

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Dla starających się
nie mogę się doczekać-pomóżcie
Dziś 24 dc i wysoka tempka 37.2 tak już od 5 dni.Piersi bolą strasznie ,nie mogę się dotknąć,ale tak juz bywało przed @,opoza tym, jestem strasznie głodna,z przerwami kiedy jest
Czytaj dalej
Oczekując na dziecko
USG 3D w Warszawie
Cześć Dziewczyny! Czy mogłybyście mi polecić jakieś miejsce w Warszawie, gdzie można zrobić sobie USG 3D i podpowiedzieć mi, czy warto w ogóle w takie USG inwestować, kiedy najlepiej je zrobić
Czytaj dalej