Pomoc w połogu – wątpliwości

Postów wyświetlanych: 15 - od 1 do 15 (wszystkich: 34)
  • Autor
    Wpisy
  • #108684

    paprotka123

    Postanowiłam zasięgnąć waszej opinii, ponieważ mam mieszane uczucia co do pomocy w połogu oferowanej przez teściową…
    Teściowa chce czuć się potrzebna i przyjechać do nas po porodzie na ok tydzień, żeby jak powiedziała sprzątać nam i gotować, pomagać w czym będzie mogła.
    To oczywiście b. ładnie z jej strony i ja w jej szczere intencje nie wątpię, potrafię docenić to, że tak się nam oferuje, ale…
    To będzie nasze pierwsze dziecko i jak po prostu nie wiem jak to jest w tym połogu, czy rzeczywiście jest tak tragicznie, że każda pomoc się przyda.. Poza tym obawiam się trochę jak będę czuła się psychicznie (baby blues itd) i jeżeli coś by było nie tak to wolałabym, żeby oglądał mnie wtedy tylko mój mąż, który na pewno umiałby mnie pocieszyć…
    Jeszcze co do męża to myślę również, że nic by mu się nie stało, albo nawet by mu to dobrze zrobiło, gdyby przez ten początkowy okres połogu to on zajmował się domem (będzie miał długi urlop) a nie, że najpierw robiła to żona a potem przyszła mamusia…
    Ostatnia rzecz jest taka, że jak już wspomniałam na początku to będzie mój i mojego męża pierwszy raz w tej kwestii, oboje będziemy musieli odnaleźć się w roli rodziców i nie jestem pewna czy krzątająca się po domu nawet w dobrej wierze osoba niejako z zewnątrz, nie będzie zwyczajnie przeszkadzała, drażniła. Czy nie będzie niepotrzebnym elementem w tej tworzonej na nowo układance…
    Może przesadzam ale nie wiem co o tym myśleć… Boję się, że jeżeli odpowiem jej, że poradzimy sobie sami, to po porodzie się okaże, że taka pomoc faktycznie by się przydała, a jeżeli powiem, że ok, niech przyjeżdża, to się właśnie okaże, że jej pomoc nie jest aż tak nieprzeceniona i będę żałować że się na to zgodziłam.
    Doradźcie co zrobić…

    #4605990

    asik

    To jest piękny, wyjątkowy czas
    takie „zapoznanie się” dzidziolka z Wami i Was z dzidziolkiem, oswojenie się z sytuacją
    wolałabym spędzić ten czas tylko z mężem a nie z mamuśką na karku 😉
    Spokojnie dasz sobie radę bez pomocy teściowej,
    a jeśli będziesz tej pomocy potrzebować to zawsze możesz do niej zadzwonić i poprosić żeby przyjechała



    #4605991

    tygryska

    Absolutnie żadnej teściowej:Boje się: bez względu na to jakie macie relacje, żadnej teściowej, mamy, babki, ciotki czy innej krewnej-i-znajomej królika
    to jest czas dla Was, będzie ciężko, no ba, ale najlepiej wejść w te tryby tylko we dwoje z maluchem
    pogotuj sobie i zamroź obiady na zapas, będą jak znalazł wtedy, kiedy Ty będziesz spała razem z maluchem bo oczy same się będą zamykały 😀
    a jakby teściowa była na miejscu, to nie poszłabyś spać w dzień bo byś czuła presję, że trzeba jej dotrzymać towarzystwa albo co gorsza, trzeba się zająć sprzątaniem/gotowaniem/praniem, żeby dobrze wypaść w jej oczach, skutkiem czego bardziej się umęczysz z nią niż bez niej, po co ci to?:Fiu fiu:

    #4605992

    paprotka123

    tak naprawdę to mam jeszcze jedną obawę: że teściowa się obrazi/będzie jej przykro/będzie chować urazę, no i mąż też może nie zrozumieć, może stwierdzić że przesadzam, choć razem stwierdziliśmy, że ta pomoc to bardziej dla jego mamy niż dla nas, bo ona po prostu chce się czuć potrzebna…

    #4605993

    asik

    Zamieszczone przez paprotka123
    tak naprawdę to mam jeszcze jedną obawę: że teściowa się obrazi/będzie jej przykro/będzie chować urazę, no i mąż też może nie zrozumieć, może stwierdzić że przesadzam, choć razem stwierdziliśmy, że ta pomoc to bardziej dla jego mamy niż dla nas, bo ona po prostu chce się czuć potrzebna…

    Możecie jej powiedzieć, że na początku jej pomoc nie będzie potrzebna
    bo mąż ma urlop i we dwoje spokojnie dacie radę
    ale jak mąż wróci do pracy to wtedy ewentualnie może przyjechać, zapoznać się z wnukiem/wnuczką i pomóc Ci

    #4605994

    tygryska

    fajnie, że chcecie, żeby poczuła się potrzebna 🙂 ale po pierwsze primo będzie jeszcze tyle różnych okazji kiedy potrzebna będzie Wam jej pomoc, że na pewno się będzie czuła potrzebna, czasem może nawet za bardzo 😉 a po drugie primo to sorry, ale to jest Wasze ogromne przeżycie, Wasze dziecko i Wasz osobisty czas na oswojenie się z nową sytuacją
    to moja opinia, ktoś może czuć inaczej ale osobiście ja wiem, że żałowałabym ogromnie gdyby ktoś mi się plątał po domu w tych pierwszych dniach/tygodniach po porodzie, nawet moja własna mama, którą uwielbiam 😉



    #4605995

    jess

    Paprotko jestem w podobnej sytuacji- tez oczekujemy pierwszego dziecka i u nas prawie wszyscy zaoferowali sie ze przyjada pomoc, babcia nawet stwierdzila ze zostanie pare miesiecy … Od razu mowie,ze dziekuje bardzo za checi ale nie chce pomocy i jesli okaze sie ze nie dajemy rady to z checia skorzystam,ale chcemy sprobowac sami okielznac sytuacje.Rodzina za bardzo tego nie rozumie,ale ja z tych upartych jestem i wciaz mowie NIE. Wszystko wyjdzie w praniu 🙂
    Mozliwe ze twoja tesciowa poczuje sie urazona ale sprobuj jej wytlumaczyc twoj punkt widzenia. W koncu sami dla siebie jestescie najblizsza rodzina i tego trzeba sie trzymac,wasz komfort, takze psychiczny jest najwazniejszy!

    #4605996

    pasiasta

    Zamieszczone przez Asik.
    Możecie jej powiedzieć, że na początku jej pomoc nie będzie potrzebna
    bo mąż ma urlop i we dwoje spokojnie dacie radę
    ale jak mąż wróci do pracy to wtedy ewentualnie może przyjechać, zapoznać się z wnukiem/wnuczką i pomóc Ci

    Się podpiszę:)

    #4605997

    goooosia

    Zamieszczone przez Asik.
    Możecie jej powiedzieć, że na początku jej pomoc nie będzie potrzebna
    bo mąż ma urlop i we dwoje spokojnie dacie radę
    ale jak mąż wróci do pracy to wtedy ewentualnie może przyjechać, zapoznać się z wnukiem/wnuczką i pomóc Ci

    o i to jest naprawdę super pomysł 🙂
    nie wyobrażam sobie, aby w pierwszym tygodniu po porodzie ktoś obcy przebywał ze mną w domu dłużej niż kilka godzin. dzień mieszał mi się z nocą, nie miałam za bardzo ochoty z nikim gadać (poza mężem) każdą wolną chwilę wykorzystywałam na sen….;)
    ale jak już się „nauczyłam” swojego dziecka, wprowadziłam swoje rytuały itp to wtedy przyznam, że bardzo chętnie przyjęłabym mamusię po swój dach 😉 mimo, że zmęczona byłam dalej to trochę też brakowało mi towarzystwa w ciągu dnia, ale i już się przyzwyczaiłam do nowej sytuacji i nabrałam pewności siebie w opiece nad dzieckiem.
    więc może spróbujcie tak to rozwiązać 🙂 powodzenia!!

    #4605998

    poziomka81

    Ja swoje pierwsze dzieciątko urodziłam w styczniu.Już tydzień przed porodem przyjechała moja mama(mieszka 500km ode mnie).Urodziłam przez cc,ale czułam się dobrze i mogłam opiekować maleństwem.Mimo wszystko po cc człowiek jest obolały.No i moja mama była z nami 2 tyg,a potem teściowa przyjechała(również na 2 tyg).Też miałam mieszane uczucia co do pomocy mamy/teściowej,ale pomoc okazała się nieoceniona!Inna sprawa,że mój mąż pracował od rana do wieczora i byłabym sama w dużym domu z córcią ,psem i kotem.A tak,miał mi kto pomóc z zakupami(mam dość daleko do sklepu),obiadem,sprzątaniem i wyprowadzaniem psa(zimą po cesarce ciężko było).No i towarzystwo mam chyba sprawiło,że mnie baby blues nie dopadło:)
    Sama widzisz-wszystko zależy od sytuacji:) Ja bardzo chwalę sobie pomoc mam!
    Ale jak Twój mąż będzie miał urlop,to dacie sobie radę;)



    #4605999

    kate24

    przy 1 dziecku obedzie sie bez teściowej no chyba ze poród będzie ciężki czy też zajdą inne okoliczności ale wtedy możesz przeciez poprosic o pomoc i przyjazd prawda?
    przy 2 dziecku kazda pomoc sie przyda chocby po to by to 1 dziecko nie czulo sie odrzucone….ale to już inna historia

    #4606000

    julianne

    Mój mąż też sobie bierze 3 tyg. urlopu, żeby być do pomocy. Ja nie wyobrażam sobie żadnej z mamuś do pomocy, nawet swojej. Nie po to mąż bierze urlop, żeby jeszcze dodatkowa osoba pomagała, a do tego jeszcze mieszkała. Nowa istotka w domu to nowy rozdział życiu rodzinki, a mamusie /teściowe chcą dobrze, ale z tego rodzą się często nieporozumienia i nieporzebne zamieszanie. Ja tam wolę ciszę i spokój. Mąż pomoże, wszystko da się przeżyć. Z pierwszym dzieciem daliśmy radę, to i z drugim też:)
    Ja grzecznie odmawiam, gdy któraś wpadnie na taki pomysł:)

    A co do obrazy teściowej: co jest ważniejsze dla Ciebie, jej uraza, czy Twój spokój? Spokojna mam to spokojne dziecko, więcej pokarmu (co nieraz wymaga dłuższego czasu, abyście obydwoje nauczyli się karmić cycusiem:)), a jak kobieta nerwowa, to i gorzej z karmieniem i innymi czynnościami przy dzidziusiu:) No i porady teściowej, bo nie wierzę, że nie będzie próbowała narzucać swojego zdania:)



    #4606001

    vieshack

    Zamieszczone przez Kasiasta
    Się podpiszę:)

    i ja.

    jak nina się urodziła mieszkaliśmy z moimi rodzicami….
    dużo bym dała wtedy żeby spędzić ten czas tylko z M. i z młodą.

    tym razem mieszkamy sami, babcie daleko – nie będzie powtórki z rozrywki 😉

    #4606002

    k-j

    skoro mąż bierze urlop i bedzie Ci pomagał odmów jakos tesciowej,podziekuj,i powiedz ze jak cos to zadzwonisz,my coprawda mieszkamy z tesciami,mąż wział wolne 2tyg,powiedzmy ze wolne chodził na 3-4godz do pracy ale ja w tym czasie dałam rade no i tesciowa okazała sie zbedna,chociaz jakby nam podawała obiadki to bym sie nie obraziła,maż z tych nie lubiacych gotowac a ja po cc byłam

    #4606003

    jaga

    paprotko, jakbym czytała o sobie parę lat temu. Tyle, że mój małż nie brał urlopu – był z nami ustawowy tydzień. A potem zaczął się koszmar. Drugi raz nie popełniłabym błędów sprzed lat. Sprowadziłabym teściową jak najprędzej.

    Nigdy nikogo nie proszę o pomoc, zawsze sama sobie ze wszystkim radzę, ale są sytuacje, kiedy szlak wszystkie zasady trafia.

    Pranie, gotowanie, karmienie, przewijanie, gimnastykowanie się ze spacerami z psem, znoszenie wózka z 3 piętra… a do tego przecież ładnie trzeba wyglądać… Nie dałam rady, kiedy okazało się, że dzieć przez 20 godzin na dobę mógł być przy cycu. Straciłam pokarm. Miałam deprechę. Dziś wiem – zrobiłabym wszystko, by zapewnić sobie komfort i wygodę, by się nie stresować, dziecko było spokojne. Bo dziecko jest najważniejsze, a ja o tym zapomniałam i moje ambicje postawiłam ponad młodego.

Postów wyświetlanych: 15 - od 1 do 15 (wszystkich: 34)


Musisz się zarejestrować lub zalogować, żeby odpowiedzieć

Close