Ty to jesteś chyba w czepku urodzony! Masz tyle szczęścia! W czepku urodzony to związek frazeologiczny, który zna każdy z nas, choć wielu nigdy nie zastanawiało się, skąd się właściwie wziął. I czy naprawdę można urodzić się w czepku? Okazuje się, że tak! Dziecko urodzone w czepku to takie, które urodziło się z nietkniętym workiem owodniowym, który zazwyczaj pęka podczas porodu (słynne: chyba odpłynęły mi wody…), co zdarza się niezwykle rzadko. Nic dziwnego, że słownik frazeologiczny mówi nam, że oznacza to szczęście. Ale czy dziecko urodzone w czepku ma z tego jakieś korzyści? O tym w artykule.



Co to znaczy: w czepku urodzony

Być urodzonym w czepku to popularny w Polsce związek frazeologiczny, który mówi nam, że wskazana osoba ma w życiu dużo szczęścia, ma farta. Inne związki frazeologiczne o szczęściu to urodzić się pod szczęśliwą gwiazdą, dziecko szczęścia, odważnym szczęście sprzyja, łut szczęścia itd. Wystarczy wpisać szczęście: słownik frazeologiczny w Google – internet podpowie nam resztę.

Co to znaczy urodzić się w czepku z medycznego punktu widzenia

Płód rozwijający się w brzuchu mamy zanurzony jest w worku owodniowym, który zapewnia mu bezpieczeństwo. Płyn owodniowy umożliwia dziecku poruszanie się, nie dopuszcza do wahań temperatury, jest amortyzatorem, chroni przed nadmiernym hałasem i innymi silnymi bodźcami. Ponadto zabezpiecza płód przed bakteriami i innymi drobnoustrojami, które mogłyby dostać się do środka. Worek owodniowy pęka podczas porodu, wylewając z siebie płyn – mówimy wtedy o tym, że kobiecie rodzącej odeszły wody. Czasem jednak zdarza się, że worek nie pęknie i dziecko dosłownie „urodziło się w czepku”. Nie wiąże się to z żadnymi korzyściami ani negatywnymi skutkami dla dziecka.

Urodzić się w czepku – skąd to się wzięło?

Prawdopodobnie ta tradycja i wierzenia pochodzą już z czasów średniowiecznych i związane są z rzadkością takiej sytuacji. Kiedy już ktoś urodził się w czepku – musi mieć szczęście. Takie narodziny zdarzają się według statystyk raz na nawet 80 tys. porodów. Nienaruszone błony płodowe często zachowywano na pamiątkę dla dziecka. Obecnie jest większe prawdopodobieństwo, że dziecko urodzi się w czepku podczas cesarskiego cięcia, w porodzie naturalnym to zjawisko jest jeszcze rzadziej spotykane.

Dlaczego pęcherz nie pęka?

Pęcherz jest dość wytrzymały, dlatego może się zdarzyć, że mimo skurczów macicy i napierania na niego dziecka, pęcherz nie pęknie. Jest to jednak zjawisko niezwykle rzadkie. We współczesnych porodach często nienaruszenie pęcherza płodowego związane jest ze słabymi skurczami i brakiem postępu w porodzie, przez co stosuje się amniotomię – przebicie pęcherza, aby nasilić skurcze i przyśpieszyć akcję porodową. Niestety powszechność tego zabiegu sprawia, że szansę na to, że Twoje dziecko urodzi się w czepku, są jeszcze mniejsze.

Dlaczego dziecko nie rodzi się w czepku podczas cesarskiego cięcia?

Cesarskie cięcie to operacja, przy której (o ile jest planowana) nie dochodzi do skurczów i przeciskania się dziecka przez kanał rodny. Dlaczego więc dzieci rodzone przez cesarskie cięcie nie są urodzone w czepku? Dzieje się tak dlatego, że pęcherz ściśle przylega do macicy: podczas operacji lekarz przecina powłoki brzuszne mamy oraz jej macicę i pęcherz za jednym razem. Mówimy o szczęściu, kiedy lekarzowi uda się przeciąć macicę w taki sposób, aby dziecko urodziło się bez naruszenia błon płodowych i można było je wyciągnąć z brzucha mamy w nietkniętym worku.

W czepku urodzony

W czepku urodzony. Screen Facebook

Przebijanie pęcherza płodowego w trakcie porodu

Amniotomia czyli przebicia pęcherza płodowego, to zabieg przeprowadzony podczas porodu w celu jego indukcji, czyli wywołania lub przyśpieszenia akcji porodowej. Zabieg ten powinien być przeprowadzony tylko w wyjątkowych przypadkach, we wszystkich innych jest niepotrzebną medykalizacją porodu. Przebicie pęcherza płodowego skutkuje niefizjologicznymi skurczami, trudnymi i bolesnymi dla mamy. Samo przebicie nie jest bolesne, ponieważ pęcherz nie jest unerwiony, ale wprowadzenie narzędzia do pochwy może być bolesne lub powodować dyskomfort. Po jego przebiciu poród musi się zakończyć w ciągu 12 h, ze względu na ryzyko infekcji.



Powikłania po aminotomii

Przebicie pęcherza płodowego może powodować za sobą szereg następstw. Co odczuwalne dla mamy – skurcze są silniejsze i bardziej bolesne. Często prowadzi to do konieczności korzystania ze znieczulenia i innych interwencji medycznych (podanie kroplówki z oksytocyną, prostaglandyny), które zwiększają szansę na ukończenie porodu cesarskim cięciem. Przebicie pęcherza płodowego może sprawić, że przed porodem główki wypadną inne części płodu – np. pępowina, rączki lub nóżki. Wzrost ciśnienia może powodować deformacje czaszki, ściśnięcie pępowiny lub zaburzenia pracy serca płodu.

Co możesz zrobić, aby uniknąć przebicia pęcherza płodowego?

Przede wszystkim warto znać swoje prawa – o wszystkich zabiegach medycznych powinnaś być poinformowana i mieć na nie zgodę. Jeśli poród nie postępuje, nie dzieje się nic złego – może być za to odpowiedzialny stres związany z przyjęciem do szpitala, może to być dla Ciebie naturalne – personel medyczny nie może przyśpieszać akcji porodowej bez konieczności, np. przez słabe tętno dziecka. Staraj się być spokojna, rozluźniona, aktywna w czasie porodu, pamiętaj o długim wydechu, który pomoże radzić sobie z bólem. Ważne jest również wsparcie osoby towarzyszącej i Twoje otoczenie. Przygaszone światła, spokój, picie i jedzenie jeśli tego potrzebujesz, dużo przytulania z partnerem i ciepłe ubranie powinno sprawić, że poród znów będzie postępował.

Dziecko urodzone w czepku to sytuacja bardzo rzadka – niezależnie od tego, czy dziecko przyszło na świat rodzone siłami natury czy przez cesarskie cięcie. Powszechność stosowania przebicia pęcherza płodowego, aby przyśpieszyć poród sprawia, że szanse na takie urodzenie dziecka jest praktycznie zerowe. Według nas jednak każde dziecko, które przychodzi na świat jest szczęściarzem – niezależnie od tego, czy jest urodzone w czepku czy nie.