Wiersz: Testament mój – Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki – Testament mój

Juliusz Słowacki napisał wiersz “Testament mój” w Paryżu, na przełomie 1839 i 1840 roku. Jest to testament poetycki autora i stał się jednym z najbardziej popularnych wierszy w polskiej poezji.

Wiersz: Testament mój – Juliusz Słowacki

Tekst wiersza “Testament mój”

Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami,
Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny,
Dziś was rzucam i dalej idę w cień – z duchami –
A jak gdyby tu szczęście było – idę smętny.

Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica
Ani dla mojej lutni, ani dla imienia; –
Imię moje tak przeszło jako błyskawica
I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia.

Lecz wy, coście mnie znali, w podaniach przekażcie,
Żem dla ojczyzny sterał moje lata młode;
A póki okręt walczył – siedziałem na maszcie,
A gdy tonął – z okrętem poszedłem pod wodę…

Ale kiedyś – o smętnych losach zadumany
Mojej biednej ojczyzny- przyzna, kto szlachetny,
Że płaszcz na moim duchu był nie wyżebrany,
Lecz świetnościami dawnych moich przodków świetny.

Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą
I biedne serce moje spalą w aloesie,
I tej, która mi dała to serce, oddadzą –
Tak się matkom wypłaca świat, gdy proch odniesie…

Niech przyjaciele moi siądą przy pucharze
I zapiją mój pogrzeb – oraz własną biédę:
Jeżeli będę duchem, to się im pokażę,
Jeśli Bóg uwolni od męki – nie przyjdę…

Lecz zaklinam – niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!…

Co do mnie – ja zostawiam maleńką tu drużbę
Tych, co mogli pokochać serce moje dumne;
Znać, że srogą spełniłem, twardą bożą służbę
I zgodziłem się tu mieć – niepłakaną trumnę.

Kto drugi tak bez świata oklasków się zgodzi
Iść… taką obojętność, jak ja, mieć dla świata?
Być sternikiem duchami napełnionéj łodzi,
I tak cicho odlecieć, jak duch, gdy odlata?

Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna,
Co mi żywemu na nic… tylko czoło zdobi;
Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
Aż was, zjadacze chleba – w aniołów przerobi.

Portret Juliusza Słowackiego, autorstwa Jamesa Hopwooda pochodzi z Wikipedii.

Dodaj komentarz

Zakupy
Dzień mężczyzny 2017: Pomysły na prezent dla 5 typów mężczyzn
Uwielbiasz dostawać kwiatki w Walentynki i prezenty na Dzień Kobiet? W takim razie w żadnym wypadku nie powinnaś zapominać, kiedy jest Dzień Mężczyzny! Nie oszukujmy się: większość panów jest tak samo
Czytaj dalej
Wiersze
Wiersz: Rozłączenie - Juliusz Słowacki
Juliusz Słowacki - Rozłączenie Rozłączeni - lecz jedno o drugim pamięta; Pomiędzy nami lata biały gołąb smutku I nosi ciągłe wieści. Wiem, kiedy w ogródku, Wiem, kiedy płaczesz w cichej komnacie zamknięta; Wiem, o jakiej
Czytaj dalej
Wiersze
Wierszyki na zakończenie przedszkola, nie tylko na pożegnanie
Wielkimi krokami zbliża się koniec roku szkolnego, a wraz z nim zakończenie przedszkola. Już wkrótce część dzieci pożegna swoje panie, ulubione zabawki i kolegów z grupy, aby we wrześniu wejść
Czytaj dalej
Wiersze
Wiersze i cytaty o śmierci kogoś bliskiego
Dla wielu osób cytaty o śmierci kogoś bliskiego mają bardzo osobiste znaczenie: pozwalają ująć w słowa ból po stracie,  a czasami stanowią inspirację do kwiecistych kondolencji lub nawet napisów na
Czytaj dalej
Puzzle Edukacji Wiersze
„Jestem sobie przedszkolaczek” – Stary i nowy tekst piosenki
„Jestem sobie przedszkolaczek” to piosenka dla dzieci, która od wielu lat jest niezwykle popularna wśród najmłodszych. Dlaczego jej tekst doczekał się nowej wersji i czym różni się ona od poprzedniej? W
Czytaj dalej
Wiersze
Hymn Polski “Mazurek Dąbrowskiego”: słowa, tekst oryginalny i nuty.
Ile zwrotek ma hymn Polski? Kto napisał tekst i skąd wziąć nuty? Kiedy powstał hymn Polski? Zebraliśmy wszystkie najważniejsze informacje o Mazurku Dąbrowskiego i zasadach jego odtwarzania oraz wykonywania! Kiedy i
Czytaj dalej