
Wracacie do siebie po rozstaniu. Jak przygotować dziecko do wspólnego mieszkania?
Decyzja o powrocie do związku i decyzja o wspólnym mieszkaniu mogą zapaść w różnym czasie. Jeśli chcecie znów zamieszkać razem, porozmawiajcie z dzieckiem, gdy potraficie już opisać, jak będzie wyglądał pierwszy tydzień. Powiedzcie, kto i kiedy się wprowadzi, gdzie dziecko będzie spało i które punkty dnia pozostaną takie jak dotąd. Jeżeli plan wciąż się układa, możecie uczciwie powiedzieć, na co już się umówiliście i kiedy będziecie wiedzieć więcej.
Przejdź do wybranej części
Zacznijcie od zwykłego wtorku
Łatwo skupić się na samym dniu przeprowadzki, kiedy trzeba wnieść pudła i znaleźć miejsce na rzeczy. Spróbujcie zaplanować też dzień, w którym każde z was pracuje, dziecko idzie do szkoły, a po południu trzeba zdążyć na zajęcia. Kto robi rano śniadanie? Gdzie po powrocie ląduje plecak? Kto zajmuje się odrabianiem lekcji, jeśli drugie z was pracuje do późna? Na takim przykładzie łatwiej ustalić, co trzeba przygotować przed przeprowadzką.
Sam termin przeprowadzki łatwiej ustalić, gdy wiecie, co każde z was chce tym razem robić inaczej. W poradniku o tym, kiedy jest szansa na powrót po rozstaniu, Instytut Związków omawia czas potrzebny na namysł, przyczyny rozstania i gotowość obojga do zmian. Przy planowaniu wspólnego domu warto wrócić do jednej trudności, która wcześniej odbijała się na codzienności. Jeśli po pracy regularnie brakowało wam czasu na obowiązki, ustalcie zawczasu, kto zajmie się dzieckiem, gdy drugie z was będzie musiało zostać dłużej.
Dopasujcie rozmowę do tego, co już ustaliliście
| Na jakim etapie jesteście? | Co możecie powiedzieć dziecku? |
|---|---|
Jesteście znów razem i mieszkacie osobno. | Co możecie powiedzieć dziecku?„Postanowiliśmy znów być razem. Na razie każde z nas mieszka tam, gdzie dotąd. W piątek jedziesz do taty jak zwykle”. |
Ustaliliście termin wprowadzenia się jednego z rodziców. | Co możecie powiedzieć dziecku?„Mama wprowadzi się w sobotę. Twoje łóżko i biurko zostają tam, gdzie są. W poniedziałek tata odprowadzi cię do szkoły”. |
Cała rodzina przenosi się pod nowy adres. | Co możecie powiedzieć dziecku?„W przyszłym miesiącu zamieszkamy razem przy Parkowej. Obejrzymy z tobą mieszkanie i sprawdzimy, ile zajmie droga do szkoły”. |
Zacznijcie od tego, co zmieni się w najbliższych dniach. Zróbcie przerwę, żeby dziecko mogło dopytać o szczegóły. Młodszemu może pomóc plan na kartce z zaznaczonym dniem przeprowadzki i pierwszym porankiem po zmianie. Ze starszym omówcie też sprawy, o które może nie zapytać wprost, takie jak miejsce do nauki, prywatność w pokoju i możliwość spotykania się ze znajomymi. Jeśli dzieci są w różnym wieku, po wspólnej rozmowie znajdźcie chwilę dla każdego z osobna.
Gdy dziecko ma mieszane uczucia
Radość z waszej decyzji może iść w parze z żalem za weekendami w drugim mieszkaniu. Zapytajcie, czego dziecku będzie brakowało. Jeśli wymieni sobotnie naleśniki albo wieczorne czytanie tylko z jednym rodzicem, zobaczcie, czy da się zachować ten zwyczaj po przeprowadzce. Możecie choćby umówić się, że w pierwszą sobotę w nowym domu znów razem usmażycie naleśniki.
O decyzji rozmawiają dorośli. Dziecko może wybrać, które książki chce mieć pod ręką po przeprowadzce, i powiedzieć, co je martwi. Za decyzję o wspólnym mieszkaniu odpowiadacie wy. Jeśli zapyta „Czy już zawsze będziecie razem?”, powiedzcie tyle, ile dziś wiecie. Możecie odpowiedzieć „Chcemy razem mieszkać i tak się umówiliśmy. Jeśli coś się zmieni, powiemy ci”.
Po pierwszym tygodniu wróćcie do rozmowy przy spokojnej okazji. Zapytajcie, co w nowym planie działa, a co było trudne. Może się okazać, że dziecko potrzebuje lampki do czytania przy łóżku albo nie wie, do kogo przyjść, kiedy któreś z was pracuje za zamkniętymi drzwiami. Ustalcie jedną zmianę, którą możecie wprowadzić od razu, i sprawdźcie za parę dni, czy pomogła.