Resuscytacja to czynność, której wykonywania nie życzy się nikomu, ale każdy powinien mieć ją opanowaną. Szczególnym przypadkiem są rodzice, którzy posiadają małe dziecko – już przed porodem powinni opanować umiejętność resuscytacji, aby w przypadku zatrzymania krążenia i oddychania u noworodka lub starszego dziecka, potrafić mu pomóc, a przez to być w stanie uratować życie pociechy. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa to proces, polegający w skrócie na uciskaniu klatki piersiowej oraz oddechach ratowniczych. Sposób wykonywania tych czynności uzależniony jest jednak od wieku osoby, której życie jest zagrożone.



Resuscytacja krążeniowo-oddechowa u dziecka

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (w skrócie RKO) to proces, który ma za zadanie uratowanie życia osobie, u której zatrzymało się krążenie oraz oddychanie. Każdy człowiek powinien opanować tę umiejętność, ze względu na fakt, iż prawidłowo przeprowadzona oraz rozpoczęta w odpowiednim czasie resuscytacja może uratować komuś życie. W związku z tym, że nierzadko do zatrzymania krążenia oraz oddychania dochodzi u dzieci, resuscytację krążeniowo-oddechową powinien mieć opanowany każdy rodzic, opiekunowie w szkole czy przedszkolu oraz nianie.

Wyróżnia się dwa rodzaje resuscytacji. Pierwszy z nich ALS, czyli Advanced Life Support. Jak mówi angielska nazwa jest to resuscytacja wykonywana przez osoby posiadające wykształcenie medyczne. Drugi sposób jest to BLS, czyli Basic Life Support i dotyczy każdego człowieka, ponieważ mogą i co ważne – zobowiązani są wykonać ją wszyscy, gdy zaistnieje taka konieczność.

Resuscytacja dziecka krok po kroku

Istnieją również różnice podczas wykonywania resuscytacji na dziecku oraz na dorosłym. Podstawową zasadą oraz pierwszym etapem rozpoczęcia tego procesu jest upewnienie się, czy w miejscu wykonywania resuscytacji nie istnieje ryzyko zagrożenia życia dla osoby, udzielającej pomocy. Może się bowiem zdarzyć, że podczas ratowania komuś życia na jezdni, osoba zdrowa zostanie potrącona przez samochód. Zasadą ratownictwa jest udzielanie pomocy innym bez narażania siebie oraz innych i rozszerzania zagrożenia na kolejne ofiary. Jest to bardzo ważna zasada, zważywszy na fakt, iż duża część z resuscytacji przeprowadzana jest na jezdni, po wypadku samochodowym.

Schemat resuscytacji dziecka w wieku przedszkolnym

Bardzo ważny jest fakt, iż schemat resuscytacji dziecka minimalnie różni się w zależności od jego wieku. Inaczej przebiega on u dziecka poniżej pierwszego roku życia, inaczej u starszego dziecka oraz u dorosłego człowieka. Niezależnie od wieku poszkodowanego resuscytację należy przeprowadzić natychmiast, ponieważ reakcja rozpoczęta natychmiast, zwiększa nawet 3-krotnie szansę na przeżycie.

U dzieci w wieku przedszkolnym schemat resuscytacji rozpoczyna się od oceny sytuacji i możliwości wystąpienia zagrożenia życia większej liczby osób. Następnie osoba ratująca życie powinna sprawdzić, czy dziecko reaguje na bodźce oraz czy jest z nim kontakt. Jeżeli przedszkolak nie odpowiada, należy udrożnić drogi oddechowe, poprzez lekkie odchylenie oraz uniesienie brody.

W przypadku, gdy u dziecka doszło do zatrzymania oddechu, proces resuscytacji powinien się rozpocząć od 5 oddechów ratowniczych metodą usta-usta (palcami należy zacisnąć płatki nosa). Jeżeli u dziecka nie ma oznak życia należy przejść do uciskania klatki piersiowej. Nasadę ręki należy umieścić nad dolną połową mostka, a następnie ucisnąć 15 razy. Jeżeli to nie pomoże, osoba ratująca życie powinna wykonać kolejne 2 oddechy ratownicze oraz następne 15 uciśnięć. Po około minucie trwania resuscytacji należy wezwać służby ratownicze.

Zobacz też:



Schemat resuscytacji u dziecka poniżej 1 roku życia

Schemat resuscytacji u dzieci poniżej 1 roku życia minimalnie różni się o tego wykonywanego u dzieci w wieku przedszkolnym. Po pierwsze należy sprawdzić czy głowa nie jest przekręcona albo nienaturalnie wygięta – jeżeli tak, należy dziecku odchylić palcami głowę oraz unieść żuchwę. Aby utrzymać pozycję, można pod głowę dziecka włożyć zrolowany ręcznik czy ubranie.

Następnie należy przejść do pierwszych oddechów warunkowych, z tym, że w przypadku niemowląt i dzieci poniżej 1 roku życia powinno się objąć usta oraz nos, upewniając się przy tym, że nie ma przecieku powietrza. Po wykonaniu sekwencji 5 oddechów, należy przystąpić do uciskania klatki piersiowej. U małych dzieci, szczególnie niemowląt wystarczą do tego dwa palce. Uciśnięcie powinno być na tyle mocne, by opuścić mostek o około 1/3 głębokości całego wymiaru przednio-klatkowego. Ucisków również należy wykonać 15 w tempie 100-120 na minutę. Po tej sekwencji należy powtórzyć 2 oddechy i kontynuować sekwencję 2:15:2:15. Bardzo ważną zasadą jest, aby resuscytacji nie przerywać. Należy ją kontynuować do przyjazdu ratowników (w przypadku niemowląt i dzieci poniżej 1 roku życia, również należy wezwać pomoc po minucie resuscytacji), powrotu czynności życiowych przez dziecko lub utraty sił.

[Zdjęcie główne: Depositphotos]