Badanie krwi na obecność wirusa różyczki
Jednym z badań, które każda kobieta starająca się o dziecko powinna wykonać jeszcze przed planowanym zajściem w ciążę lub w ostateczności w pierwszym trymestrze, jest badanie na obecność wirusa różyczki.
elements.envato.com
Badanie na obecność wirusa różyczki
Różyczka
to jedna z chorób wieku dziecięcego, zwykle o łagodnym przebiegu i bez poważnych powikłań. Może ona dotykać również dorosłych, zwłaszcza jeżeli nie byli oni szczepieni w wieku dziecięcym.
Głównym objawem jest plamisto-grudkowa wysypka na twarzy, rozprzestrzeniająca się na całe ciało, wraz z towarzyszącym powiększeniem węzłów chłonnych.
Jeśli chodzi o samo
badanie na obecność wirusa różyczki
, ma ono na celu sprawdzenie, czy pacjentka przeszła kiedykolwiek zakażenie tym wirusem oraz czy posiada wystarczający poziom przeciwciał ochronnych, które zabezpieczają przed zakażeniem m.in. w trakcie ciąży. Jest to ważne z tego względu, iż
wirus różyczki w ciąży
może zagrażać zdrowiu, a nawet życiu płodu.
Badanie przeciwciał – wskazania do wykonania
Ze względu na fakt, iż
różyczka w ciąży
może wywoływać zakażenie wewnątrzmaciczne, przyczyniać się do powstania różnych wad wrodzonych, a nawet prowadzić do poronienia,
badanie przeciwciał
powinna wykonać każda kobieta planująca zajść w ciążę lub która jest już w ciąży, najpóźniej do 10 tygodnia jej trwania. Badanie to pozwala sprawdzić, czy ciężarna ma we krwi
przeciwciała różyczk
i, zabezpieczające przed zarażeniem. Mogą być one produkowane przez organizm z dwóch powodów: po pierwsze jeżeli kobieta przeszła
zakażenie Rubella
w przeszłości, po drugie jeśli była zaszczepiona w kierunku różyczki w dzieciństwie. Zazwyczaj lekarze zlecają wykonanie
badania przeciwciał
w obu klasach:
IgM
(świadczących o świeżym, aktywnym zakażeniu) jak i
IgG
(syntetyzowanych po przechorowaniu różyczki), jednak zdarza się że na początku ciąży zlecane są same
przeciwciała różyczka IgG
. Jeśli chodzi o samo badanie, nie wymaga ono specjalnego przygotowania. Materiałem do badania jest krew żylna, a dokładnie surowica, która po pobraniu trafia do laboratorium, gdzie zostaje poddana analizie.
O czym świadczą przeciwciała IgG?
W wyniku zakażenia wirusem różyczki w naszym organizmie dochodzi do produkcji dwóch rodzajów przeciwciał:
przeciwciała IgM - obecne przy pierwotnym, aktywnym zakażeniu, zanikają po kilku tygodniach od zachorowania;
Przeciwciała IgG – pojawiają się po pewnym czasie od pierwotnego zakażenia lub w wyniku szczepienia i obecne są w naszym organizmie do końca życia.
Jeśli
badanie IgG
wychodzi negatywne, świadczy to o tym, że dana osoba nie miała do tej pory styczności z wirusem, a jeżeli była szczepiona – że nie wytworzyła w wyniku szczepienia przeciwciał ochronnych. Z kolei
dodatni wynik przeciwciał klasy IgG
oznacza, że dana osoba miała już kontakt z wirusem i jest odporna na różyczkę, pod warunkiem że poziom przeciwciał jest odpowiednio wysoki. Jeśli chodzi o
wirus różyczki
, interpretacja wyników powinna mimo wszystko obejmować jednocześnie
przeciwciała IgG i IgM
.
Wirus różyczki – interpretacja wyników badań
W większości laboratoriów
wyniki badań na różyczkę
gotowe są jeszcze tego samego dnia, dzięki czemu możliwa jest szybka interpretacja wyników i podjęcie ewentualnego leczenia. Zarówno w przypadku
przeciwciał IgM jak i IgG normy
mogą różnić się w zależności od stosowanej metody, którą oznaczana jest różyczka. Interpretacja wyników opiera się zatem głównie na samym fakcie, czy wynik jest dodatni czy ujemny. Możliwe są 4 warianty:
Wirus różyczki IgG i igM ujemny – brak kontaktu z wirusem lub brak przeciwciał po szczepieniu, możliwe zachorowanie na różyczkę w wyniku braku odporności,
Różyczka IgG dodatni, a IgM ujemny – dana osoba była szczepiona lub miała kontakt z wirusem, wysoki poziom przeciwciał IgG oznacza odporność na zachorowanie,
Różyczka IgG ujemny, a IgM dodatni – taka sytuacja wskazuje na świeże, aktywne zakażenie wirusem różyczki,
Różyczka IgG dodatni i IgM dodatni – różyczka wynik dodatni w obu klasach przeciwciał daje, gdy do zachorowania doszło stosunkowo niedawno, maksymalnie kilka tygodni przed wykonaniem oznaczenia.
Różyczka a ciąża
Wirus różyczki w ciąży może spowodować nie tylko wewnątrzmaciczne zakażenie płodu, ale również poważne powikłania w rozwoju płodu, zwłaszcza jeżeli do zakażenia dotrze w pierwszym trymestrze ciąży
. Wtedy to dochodzi do organogenezy, czyli tworzenia się kluczowych narządów wewnętrznych.
Różyczka w ciąży
może prowadzić nie tylko do wystąpienia licznych wad wrodzonych określanych mianem triady Gregga (wady serca, wzroku oraz słuchu), ale również do wewnątrzmacicznego obumarcia płodu lub poronienia. W przypadku dzieci kobiet, u których doszło do pierwotnego zakażenia różyczką w ciąży, często po porodzie wykonuje się badanie pod kątem przeciwciał. Jeżeli u noworodka wykryto jedynie przeciwciała IgG oznacza to, że są one pochodzenia matczynego, jeżeli natomiast obecne są u niego przeciwciała IgM – dziecko przeszło wewnątrzmaciczne zakażenie w okresie życia płodowego.
Badanie to wykonywane jest również u noworodków z wrodzonymi wadami rozwojowymi nieznanego pochodzenia, zwłaszcza jeśli u matki nie było przeprowadzone w ciąży badanie na obecność wirusa różyczki.
Zdjęcie główne: elements.envato.com