Alergia pokarmowa

Uczulenie na jedzenie

Prześlij dalej Drukuj
Alergia pokarmowa: Uczulenie na jedzenie

fot. Shutterstock

Przez pierwsze 2 lata życia dziecka dojrzewa układ pokarmowy i "bariery" chroniące go przed substancjami uczulającymi. Dopóki bariery nie są szczelne, a układ odpornościowy jest niedojrzały, czynniki pokarmowe łatwiej przenikają z jelit do krwi i mogą prowokować alergię. Jej objawy pojawiają się od kilku minut do kilku dni po zjedzeniu uczulającego pokarmu. Skłonności do uczuleń mają podłoże genetyczne - np. wystąpienie alergii na białko mleka krowiego jest aż 3 razy większe u dziecka, którego rodzeństwo ma objawy tej choroby.

Po nitce do kłębka

Znalezienie produktu powodującego uczulenie nie zawsze jest łatwe, bo różne pokarmy mogą powodować takie same objawy, a jednocześnie ten sam alergen może odpowiadać za dolegliwości w różnych miejscach. Dlatego ważna jest obserwacja dziecka. Jeśli po zjedzeniu danego pokarmu pojawiają się niepokojące objawy, prawdopodobnie właśnie on jest powodem uczulenia. Jeżeli trudno ci znaleźć "sprawcę" alergii (może być ich kilku), pomocne może być prowadzenie... dzienniczka, w którym będziesz notować wszystko to, co dziecko zjadło oraz czy i kiedy pojawiły się u niego podejrzane reakcje. Dzięki temu wspólnie z lekarzem uda się trafić na trop winnego i wytypować alergen. Gdy te metody poszukiwania zawiodą, pozostaje wykonanie badań: testów skórnych (raczej nie wykonuje się ich u niemowląt) lub z krwi. Dowodem potwierdzającym znalezienie uczulającego pokarmu jest poprawa stanu zdrowia malucha po wyeliminowaniu z jego diety "podejrzanego" produktu.

Zasady leczenia

Niestety, nie istnieje jeden uniwersalny lek, który sprawiłby, że alergia zniknie jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Jedyny skuteczny sposób leczenia polega na wykluczeniu z diety uczulających produktów (tzw. adieta eliminacyjna). Ograniczenia te mogą powodować niedobory niektórych składników pokarmowych (np. wapnia), które trzeba uzupełniać preparatami z apteki. Nie ma też jednej uniwersalnej diety dla wszystkich dzieci z alergią pokarmową. W każdym przypadku ustala się ją indywidualnie dla konkretnego malucha. Dlatego nie wprowadzaj jej na własną rękę - najlepiej zdaj się w tym przypadku na wiedzę i doświadczenie alergologa. Leki stanowią tylko uzupełnienie diety eliminacyjnej. Przynoszą dziecku ulgę, gdy objawy alergii są bardzo nasilone. Stosuje się m.in. leki przeciwhistaminowe, kromony i sterydy. Sowitą zapłatą za sumienne przestrzeganie reguł leczenia (często niełatwych) będzie ustąpienie objawów choroby.

RODZAJE ALERGII POKARMOWEJ UKŁAD POKARMOWY

Niechęć do jedzenia uczulającego pokarmu, kolka, bóle brzucha, biegunka, nudności, zaparcia, wymioty, brak apetytu, zaburzenia wchłaniania. W kupce dziecka może pojawiać się śluz lub krew. Maluch może odczuwać swędzenie i mrowienie warg albo obrzęk języka.

SKÓRA
Atopowe zapalenie skóry: szorstkie, zaczerwienione policzki, swędząca wysypka występująca w zgięciach łokci i kolan. Na skórze malca może pojawiać się pokrzywka (bąble jak po poparzeniu pokrzywą) i swędzenie w różnych miejscach ciała.

UKŁAD ODDECHOWY
Katar, sapka u niemowląt (zatkanie nosa bez wydzieliny), kichanie, swędzenie w nosie, przewlekły kaszel, chrypka, astma oskrzelowa. Maluchowi może co pewien czas dokuczać zapalenie gardła, ucha środkowego, obrzęk krtani, częste pochrząkiwanie.

INNE
Zapalenie spojówek, podkrążone oczy, zaburzenia wzrostu oraz przybierania na wadze, zmęczenie, drażliwość, niedokrwistość (anemia). Mogą pojawiać się omdlenia, zawroty głowy, migrena, bóle mięśni i stawów, obrzęki, zaburzenia snu, moczenie nocne, nerwice.

NAJCZĘŚCIEJ UCZULAJĄCE POKARMY

  • białko mleka krowiego,
  • owoce (np. cytrusy, truskawki, poziomki, kiwi),
  • ryby i owoce morza,
  • mięso (najmniej uczula mięso królika i barana),
  • czekolada, kakao,
  • orzechy (również oleje z orzechów),
  • jaja kurze,
  • warzywa (np. seler, pomidory, por, kapusta),
  • zboża (pszenica, jęczmień, żyto, owies).

Dmuchaj na zimne!

Jak zmniejszyć ryzyko alergii pokarmowej? Karm piersią jak najdłużej, a przez pierwsze pół roku najlepiej wyłącznie własnym mlekiem. Unikaj przedwczesnego i zbyt szybkiego wprowadzania do diety niemowlęcia nowych produktów. Zaczynaj od niewielkich porcji wielkości łyżeczki. Kolejną podawaj dopiero po 5-7 dniach. Do 3. urodzin najlepiej serwuj produkty przeznaczone specjalnie dla dzieci. Nie dawaj "próbować" dorosłych dań przed 2. urodzinami. Chroń dziecko przed infekcjami. Nigdy nie podawaj mu antybiotyków na własną rękę. Dbaj o higienę w otoczeniu malucha (ale nie przesadzaj, bo jej nadmiar również szkodzi). Jeśli zauważysz objawy alergii, wycofaj z diety dziecka podejrzany produkt i zgłoś się do lekarza.

Autor: lek. med. Anna Jaworska

Dodaj artykuł do

  • Wykop
  • Gwar

 
Komentarze do tego artykułu
> Napisz komentarz
  • dodany przez milka dnia 3 kwietnia 2013, godz. 14:11

    Mam problem z alergią od dawna. Od jakiegoś czasu swędzą mnie ręce i stopy na wewnętrznej części. Nie wiedziałam od czego i dopiero kiedy zaczęłam stosować dietę (monotonna, czyli powtarza się kilka potraw) stwierdziłam, że moja alergia jest na tle pokarmów, które przyjmuję. Po diecie zacznę wprowadzać pojedynczo pokarmy i sama dojdę co mnie tak naprawdę uczula. Teraz kiedy stosuję monotonną dietę nie mam swędzenia.


    (1 Komentarz)

    Napisz komentarz

    Imię / Nick
    e-mail

    Wygeneruj inny kod


    Komentarz (maks. 1000 znaków)

    Dodaj zdjęcie (opcjonalnie; dłuższa krawędź zdjęcia - max. 1000 px)


    Wpisz prawidłowy adres e-mail. Nie będzie on widoczny na naszej stronie. Aby uniknąć nadużyć, wyślemy do ciebie wiadomość z linkiem aktywacyjnym. Kliknij w niego, aby opublikować swój komentarz.
    REKLAMA









    KSIĘGA IMION

    Wpisz imię, aby poznać jego znaczenie
    i historię