500 plus dla seniora nie dla każdego. Wszystko przez wyższy próg dochodowy

Od 2019 roku obowiązuje specjalne świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Dodatek potocznie nazywany jest 500 plus dla seniora, ponieważ ubiegają się o niego głównie osoby starsze, które nie pobierają zbyt wysokiej emerytury lub renty. Aby ZUS przyznał miesięczne dofinansowanie, należy spełniać określone kryteria, w tym m.in. nie przekraczać progu dochodowego. Komu przysługuje 500 plus dla seniora?

Komu przysługuje 500 plus dla seniora?

Głównym celem świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji jest zapewnienie dodatkowego wsparcia tym, którzy z powodu chorób i innych ograniczeń nie są w stanie utrzymać się na podstawowym poziomie. Chodzi tu m.in. o zakup żywności, leków, środków higienicznych czy pokrycie najważniejszych opłat.

Zgodnie z przepisami świadczenie uzupełniające może zostać przyznane osobie, która:

  • nie ma ustalonego prawa do emerytury, renty lub innego świadczenia z budżetu państwa,
  • ma przyznane prawo do świadczeń, ale ich łączna wysokość nie przekracza 2157,80 zł brutto.

Kolejnym warunkiem uzyskania dofinansowanie jest także orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji oraz całkowitej niezdolności do pracy. Kryterium dochodowe uprawniające do 500 plus dla seniora podlega corocznej waloryzacji w marcu. W 2023 za sprawą rekordowo wysokiej waloryzacji rent i emerytur próg dochodowy wzrósł i aktualnie wynosi 2157,80 zł brutto.

Co ważne, w przypadku tego świadczenia obowiązuje zasada “złotówka za złotówkę”. Maksymalną kwotę dodatku mogą otrzymać wyłącznie osoby, których miesięczne dochody nie przekraczają 1657,80 zł brutto. Po przekroczeniu tej kwoty świadczenie będzie pomniejszane o kwotę przekroczenia. Powyżej 2157,80 zł 500 plus nie przysługuje.

Sprawdź: ZUS wprowadził ważne zmiany dla emerytów i rencistów. Przez niefrasobliwość mogą stracić świadczenie

Jak się ubiegać o świadczenie?

Aby otrzymać świadczenie, należy złożyć odpowiedni wniosek w ZUS – osobiście lub przez pełnomocnika. Do wniosku trzeba dołączyć:

  • orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub
  • orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji lub
  • orzeczenie o zaliczeniu do I grupy inwalidów (o ile zostało ono przyznane).

Zobacz też:

Rodzice.pl - ciąża, poród, dziecko - poradnik dla Rodziców
Logo